İslam Alimi

Gül Kokan Gönüllerin Diyarına Varamadık!

Mehmet Aluç

1962 Malatya doğumluyum,evli ve 4 çocuk babasıyım Ankara da ikamet ediyorum,Kamuda emekliyim,şiir,öykü,denemeler yazıyorum...

Zamanın sayacına yelkovanına akrebine kardeşliği yazamadık, ama nefreti imansız gezmeyi Avareliği yazdık. Bir bulut gibi ağlayan gönüllere dokunamadık yanına bile uğramadık, aman akıllı olaydı dedik arka yoldan dolandık, seyirci kaldık. Bozguna uğratan zamanın yollarına hızla yarış edercesine koştuk, vicdan nedir unuttuk yattık, gül kokan gönüllerin diyarına varamadık, varmayı unuttuk yanmış kül olmuş gönülleri de zaten görmeden de ezdik. Savrulup durduk viran olmuş sokakların evlerin başında, kapı aralarında merhameti gizlice bekleyen bakan gözlerin endişesine bakamadık, yaklaşamadık merhametle kapılara, gerisin geriye son süratle kaçtık. Derman için tabip olmadık tabibe giden yolarlıda açmadık, gül kokan gönüllerin diyarına varamadık aklımıza hiç getirmedik, yan yan baktık, yanmış kül olmuş gönülleri de ezdik

Derdimiz gibi zaten viran olmuş evler gönüller, viran evler eyvah nefret kin ile nasıl geçti gören de mi olmadı hayret nasıl geçti bunca seneler, merhameti kim kaybetti diye aramadık birbirimizi yedik bitirdik, işin düşünce gelme gayrı öldü gönülde tüm sevenler, senin olsun gönlünde bir akçe etmez merhametle gülmeler. Artık ne yapsın ne çare artık o mezarda yatana, seni görmeyenler seni nefretini ne yapsın? Gül kokan gönüllerin diyarına varamadık unuttuk, unutturdular bizlerde salaklar gibi kandık, yanmış kül olmuş gönülleri de ezdik. Ey gönüller demeyelim dedim derdimizi halden bilmez gönülsüze, onu adam bilir isek vallahi çıkamayız bu âlemde biz düze dedim size. Elinde gül sevgi merhamet yerine taşıyor görün işte silah ile füze, haydin görünsene! Kardeşlik bağını koparırsak yarın mahşer gününde nasıl bakacağız yüz yüze? Gül kokan gönüllerin diyarına unuttuk unuturdu zalimler geç kaldık, varamadık yanmış kül olmuş gönülleri de ezdik.

Yazılan gelirmiş bu dünyada her kulun başına dert sıkıntı ile kim koydu taşı yolun başına. Deryada gönül yanar bağ bahçe yanar âlem yanar bilmem insan fikirsize neden fikirsizin fikrine kanar, Nur Kuran Nur Sünnet İslam karşımızda durur bakar insanoğlu durmadan yanlışa koşarda yanar. Çiçek gibi açmaz fikirler acaba nede, nefretle coşar nehir kurumuş gönül akıtır zehir insanoğlu kendini ölümsüz sanır ah nasılda yanılır kalır. Gül kokan gönüllerin diyarına varamadık adımlarımız gönüllerimiz prangalıydı, satılıktı, yanmış kül olmuş gönülleri de ezdik. Derya nefret damlası ile dolmaz merhametin coşması ile âlem dolar dolarda coşar, Canlar emanettir bilemedik kendi canımızı can bildik nefsimiz için yalan yere yeminler ettik. Kurudu semada rahmet yağmaz oldu çare için kullara gittik kul namına insanlar bulamadık, Nefret damlası ile olmuş kullar hasta tabip dersen o zaten yasta bari insan olda coş’da dermana biz dünden bittik. Gül kokan gönüllerin diyarına varamadık yanmış kül olmuş gönülleri de ezdik. Kul Mehmet’im yolu bilmeyene sen yol sorma yol uzun diye aklını yorma uzun yoldan da korkma. Dilsiz ifadesiz kalma gönlündeki imandan geri kalma merhameti koynuna almadan da sen yatma, Vicdan seccadeni verme namerdin eline düşersin insan diline varma gönüllerde uzak gönül evine. Doğarken öleceğiz diye ağlamadık mı insan olup yaşayacağız demedik mi gülmezsin namert elinde. Gül kokan gönüllerin diyarına varamadık yanmış kül olmuş gönülleri de ezdik. Selam ve dua ile.


Warning: Division by zero in /home/islamali/public_html/wp-includes/comment-template.php on line 1439
ZİYARETÇİ YORUMLARI

Henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu aşağıdaki form aracılığıyla siz yapabilirsiniz.

BİR YORUM YAZ